МАҚОМОТИ ИҶРОИЯИ
ҲОКИМИЯТИ ДАВЛАТИИ
НОҲИЯИ ВОСЕЪ

Бори каҷ ба манзил намерасад

Бори каҷ ба манзил намерасад

Пўшида нест, ки дар баробари вусъат ёфтани мансабпарастиву маҳалгароӣ ва зиёд гардидани миќдори ҳизбу созмонҳои навтаъсиси ҳадафманди ҷумҳурӣ ба ҷанги шаҳрвандӣ кашида шуд. Ин ҷанг низ мисли ҳамаи ҷангҳои шаҳрвандӣ на ғолибу на мағлуб дошт. Талафот, мусибат ва мўҳтоҷиро фаќат як тараф-халќи тоҷик мекашид.        

         Аз ҳамир рӯ ҳодисаи дирӯз пеш ба вуқуф омада дар шоҳрои Хуҷанд-Душанбе оид ба маҳбасшудагоне, ки аз шаҳри Хуҷанд ба шаҳри Душанбе барои таъмин намудани маҳбасҳо фиристонида шуд.

         Дар ин ҳолат аз тарафи назҳати исломии Тоҷикистон, Муҳиддин Кабирӣ ба ӯҳда дошта, навкарони хоинони давлатро ба ин роҳ равона карда, дар шоҳрои Хуҷанд-Душанбе ҳодисае рӯй дод, ки аз ин 13-нафарро ба ҳалокат оварда расонид.

         Ин хоинони давлат ба воситаи нон (хлеб)-и заҳролудшударо  ба маҳбасшудагон пешниҳоди истеъмол карданд, ки дар ин ҳолат маҳбасшудагон аз истифодаи нон (хлеб)-и заҳродшуда онҳоро ба беморхона бурда заҳролудшудагон ба ҳалокат расиданд. Ин ҳолат ба ҳақли инсони рост наомада, махсусан кори худро пеша мекунанд. Гуйё, ки аз истеъмоли нон ба ин ҳолат расонад. Ин ҳолат ҳам дуруғу, шуръ мебошад.

         Ин ҳолат даст задани ин хоинони давлат буда, ки дар байни аҳолӣ шуру ғавғо мебардоранд то ки Тоҷикистони азизи моро ноором менамоянд.

Худи М.Кабирӣ хуб медонад, ки миллати тоҷик аз азал фарҳангдўсту сулҳпарвар ва тамаддунофар буду ҳаст ва ҳамин тавр хоҳад монд. Халќи тоҷик ҳеҷ гоҳе хуни ноҳаќ ҳам нарехтаву барои тасарруфи замини бегонагон ҳам ҷаҳд накардааст. Донишмандону нухбагонаш ба ноадолатӣ ва бедодгариҳои таърихӣ аз нигоҳи фарҳангу маданият нигариста, ҳамеша кўшидаанд, ки онҳоро бо роҳи дўстию мусолиҳатомез ҳал намоянд. Тимсоли бузурги чунин мардони фарзонааш Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон мебошад.

 

Саидов Д.

Илова кард: Администратор | Илова шуд: 10-07-2019, 12:48:01 | Диданд: 12